Franz Schubert: Winterreise x2

Wpadacie jak po ogień

Anteny między kominami

A może myśmy wcale

Pęsetką wiecznych lodów

U wrót gdzie chłodna studnia

Spod okładu arktycznego

Czy jakiś Wielki Fałszerz

Gdy grunt się pali pod nogami

Wyłączany telewizor

Zastyga na poboczu dodge

Myślałem gdy świt różowiał

Poranne odśnieżanie

Mój zegarku, niepotrzebnie drwisz

Że „szron siwizny” w jedną noc

Białą krechą skreśla coś

Wiosny, lata i jesienie

Leciałem nad miastem, gdzie spały miliony

A jednak, gdy zawieja

Tablico moja hojnie rozdzielcza

Stając na czerwonym świetle

Cmentarze samochodów

Na ten gest ciskania w nas

Gdy świeci nam neonów blask

Stojąc przed witryną, w jej lustrzanym tle

Gute Nacht

Die Wetterfahne

Gefrorne Tranen

Erstarrung

Der Lindenbaum

Wasserflut

Auf dem Flusse

Ruckblick

Irrlicht

Rast

Fruhlingstraum

Einsamkeit

Die Post

Der greise Kopf

Die Krahe

Letzte Hoffnung

Im Dorfe

Der stumische Morgen

Tauschung

Der Wegweise

Das Wirtshaus

Mut

Die Nebensonnen

Der Leiermann